Daniel Kornrumph heeft borduren tot een ware kunst gemaakt. Net als een echte schilder, maakt hij portretten van mensen op linnen. Alleen gebruikt hij geen verf, maar borduurt hij de gezichten met de hand.
Hier kan je naar blijven kijken. Zo fascinerend mooi. De ogen kijken je gewoon echt aan.
Kijk voor meer van deze mooie portretten in zijn portfolio op zijn site van Daniel Kornrumpf.
Normaal komt het er bij mij niet van om in “echte winkels” rond te neuzen. Maar in de aflopen vakantie ben ik eens wat verder van huis te gaan kijken. Want wat je ver haalt schijnt lekker te zijn. En Naaldwijk is niet echt naast mijn deur. Sterker nog, ik wist niet eens waar het lag. Lang leve de navigatie!
Na vijf kwartier rijden stonden we op een waanzinnig mooi plekje in Naaldwijk met een boederij en alle romantiek die je je daar bij voorstelt. Midden in een woonwijk lag een stukje van vroeger. En binnen … De Quilthoeve
Een intieme quiltwinkel vol met de mooiste hebbedingetjes. Stofjes, boeken, lintjes en alles wat je nog meer kan bedenken als je aan quilten denkt.
Heb je weleens een kind in een snoepwinkel zien rondgelopen? Ja? Nou dan weet je genoeg.
De stijl van de stoffen is helemaal wat ik mooi vind. Poederkleuren noemde Wendy, één van de twee eigenaressen het.
Samen met Ingrid hebben ze de meest mooie combinaties weten te creëren. En ik heb me daar aan tegoed gedaan.
Voor de Scandinavian Christmas Quilt van Lynette Anderson heb ik een mooie serie van haar eigen stoffen uitgezocht. En daarnaast heb ik nog de nodige “losse” lapjes meegenomen. Ik heb nog geen idee waar ik die voor ga gebruiken, maar dat maakt niet uit. Je kan namelijk nooit te veel lapjes in huis hebben!
De kans is zelfs groter dat mijn volgende bezoek aan de Quilthoeve eerder plaats vindt dan dat de schaar in één van de huidige lapjes gezet wordt. Want dat laatste is een moeilijk punt bij mij. Ik ben altijd bang dat ik spijt krijg dat ik bepaalde lapjes al heb gebruikt. Dus laat ik ze maar nieuw liggen en koop ik weer andere, waarvan ik dan denk dat ik ze wel ga gebruiken. Ach, dat moet wel kunnen vind ik.
Ik moet nu namelijk nodig even weg. Op zoek naar een oude koffer. Want ik heb zo’n ontzettend leuk opruim-idee gezien, dat ik gelijk aan de slag wil. Doe je mee?
Op de blog van Amy Powers kan je zien hoe je zelf zo’n hobby-opberg-koffer kan maken. Maar je kan natuurlijk je eigen creativiteit de vrije loop laten. Want de inhoud van deze koffer lijkt me die van een scrapper. En wil jij liever een “naaimandje” maken van een koffer, dan gebruik je je eigen fantasie en voorzie je de deksel bijvoorbeeld van speldendoosjes, speldenkussentjes en klosjes garen. En in de doosjes stop je dan bijvoorbeeld spoeltjes en knoopjes.
Ik moet nog even bedenken waar ik hem zelf voor wil gaan gebruiken. Voor mijn haakspulletjes, of een stitchery koffer? Of misschien toch een koffer om al mijn quilt-spullen in op te bergen? Op weg naar de tweedehands winkel zal ik er nog wel eens even over nadenken. Je ziet het resultaat hier wel een keertje verschijnen.
Fijn weekend!
Vind je het ook soms lastig om het juiste font bij een borduur afbeelding te vinden? Soms moet een borduurwerk een zakelijke uitstraling hebben en dan zijn strakke schreefloze fonts of juist fonts met een schreef ideaal. Maar als je voor kinder borduurt wil je juist iets speels. Ok, Comic Sans is dan een prima oplossing. Maar als je net als ik al een tijdje spulletjes voor kinderen maakt, dan heb je de standaard fonts die in Windows zitten ook wel gezien. En dan moet je op zoek naar iets anders.
Je kan dan een font zoeken en daar vervolgens een borduurbare-versie van maken. Iets dat behoorlijk veel tijd gaat kosten. Alle 26 letters moet je dan twee keer maken, zowel de hoofdletter als de kleine variant. Plus alle bijzondere tekens. Echt een klusje voor de donkere winteravonden.
Maar als je snel op zoek bent naar letters, dan zijn de kant en klare fonts natuurlijk een goeie oplossing.
Zelf kwam ik een tijdje terug een site tegen, waar ik een paar lettertypes vond die helemaal naar mijn zin waren.
Vooral de bruine en groene varianten zijn erg mooi voor bijvoorbeeld wat grotere jongens. Terwijl ik de oranje letters leuk vind voor op slabbertjes.
Maar ze hebben er nog veel meer, dus als je zelf een kijkje wilt nemen, ga dan naar: Apex Embroidery Fonts & Designs
Ja het kan! En ik heb het deze week zelf ook geleerd. Ok, een beetje dan. Het is pas een beginnetje. Maar ik ben er zeker niet ontevreden over.
Toen ik jaren geleden bij Rijkers Naaimachines in Veghel was, liet Inge me een heel leuk borduurwerkje zien. Het was een Donald Duck op een klein kindertruitje. Een leuk borduurwerk, dat op het eerste gezicht niet zo heel erg bijzonder was. “Dat kon ik met mijn borduurmachine ook.” OEPS, dat was fout! Want dat borduurwerk was niet op een borduurmachine gemaakt, maar op een “gewone” naaimachine!
Ik keek, en keek nog eens, en keer nog eens en kon het niet echt geloven. Zo mooi!
En als je er dan langer over na gaat denken, besef je dat het tijdperk van computergestuurde borduurmachines nog maar kort geleden is begonnen. Lang nadat er al op textiel werd geborduurd. En ik herinnerde mij ook nog een filmpje dat ik ooit via de mail opgestuurd kreeg (maar nu nergens meer kan terugvinden). Daarop zag je iemand in een gigantisch tempo een borduurwerk produceren op een machine die mijn oma ooit nog had.
Mijn eerste vraag was toen “Waar kan je dat leren?” Dom, bij Rijkers natuurlijk. Maar er gingen jaren voorbij zonder dat ik er veel aan dacht. Tot ik een paar weken geleden een mailtje kreeg waarin werd aangekondigd dat de workshop weer werd gegeven. Ik heb gelijk de telefoon gepakt en mijn plekje gereserveerd.
En daar zaten we dan. We hadden er geen idee van hoe we te werk moesten gaan. Na de vele jaren van machinaal borduren kon ik wel een beetje inschatten hoe het zou moeten, maar ik was toch verbaasd over de uiteindelijke techniek. Het bleek vele malen makkelijker dan ik me had voorgesteld. Ok, er is nog heel wat oefening nodig om het resultaat van dat eerste shirtje dat ik zag te bereiken, maar ik had niet gedacht dat ik met een “fatsoenlijk” borduurwerk naar huis zou gaan.
Mijn verbazing was ook groot toen Karin ons een gastendoekje gaf en geen proeflapje. Ik vroeg haar nog of dat niet zonde was. Toen ik mijn eerste borduurwerken op een “echte” borduurmachine maakte, stond te prullenbak ernaast hoor!
Maar Karin keek mij net zo verbaasd aan als ik haar en zei dat het echt zou gaan lukken. Aan de slag dus maar.
En onder het toeziend oog van Karin werden we er alle vier al snel handiger in. En het eindresultaat? Kijk zelf maar.
Na afloop heb ik natuurlijk niet alleen de cursus afgerekend. Want om de traditie in ere te houden moest er natuurlijk ook een nieuw voetje mee naar huis. Naast nog een paar handige hebbedingetjes heb ik dit keer voetje 23 aan mijn assortiment toegevoegd. Het is een appliceervoetje dat, doordat het redelijk kort en transparant is, makkelijk kleine rondingen kan maken terwijl het zicht op het werk optimaal blijft. Dat kan dus geen miskoop zijn!
Tijdens de koffie of met een boterham in de hand, het maakt niet uit, maar als ik eventjes ga zitten is dat meestal achter mijn pc. Oh ja, ik weet het, niet iedereen vindt dat de meest gezellige plek om een bakkie te doen. En velen zullen het ook niet gezond vinden om te lunchen achter (of is het vóór) een beeldscherm. Maar ik heb er geen enkel probleem mee.
Hoe gezellig is het om in je eentje op de bank te gaan zitten roeren in een kopje met donkerbruin vocht. Poes vertelt me dan echt niet alle belefenissen van de afgelopen nacht hoor.
Nee, ik ga liever op zoek naar leuke ideetjes. Al is het soms best moeilijk om echt hele originele dingen te vinden. Het ene idee spreekt je nou eenmaal meer aan dan het andere. En het ene borduurwerk is ook het andere niet. En soms kom ik iets tegen waar ik helemaal blij van wordt. En als je me een beetje kent, dan weet je dat het waarschijnlijk iets kreatief is of het heeft met poezen te maken.
En zeg nou zelf, is dit leuk of niet? En wat is dat met veel liefde gemaakt zeg. Tenminste daar ga ik van uit. Deze kat stond op een franse site. En aangezien ik geen woord frans spreek en Google me ook niet al te goed kon helpen met vertalen, moet ik dus op de foto’s afgaan.
En dan kom ik toch bijna zeker tot de conclusie dat dit borduurwerk met de hand moet zijn gemaakt. De dikke draden en de meest uiteenlopende steken. Het valt volgens mij mee om dit op een borduurmachine voor elkaar te krijgen. En ondanks dat ik zelf graag met de hand borduur, begin ik er maar even niet aan. Al zou mijn haas best leuk zijn in deze geborduurde variant…
Hoe goed is jou Koreaans? Ik kom echt niet ver. Sterker nog, ik kan alleen maar Koreaanse plaatjes kijken. Maar dat betekent niet dat je geen leuke ideetjes kan opdoen.
Zo kwam ik op de site van Dorien dit schattige tasje tegen. Het is niet groot, misschien de maat van een mobieltje. Als je het in de handen van deze vrouw ziet geeft het een beetje een indruk van de grootte.
Als ik zulke leuke items zie, bedenk ik altijd als eerste waar je zo’n tasje zou kunnen borduren. In dit geval zou ik dat op het klepje doen. Misschien alleen maar een naam, of juist een lief bloempje. Maar zonder borduurwerk is het ook al een mooi tasje. Het is wel jammer dat de binnenkant niet gefotografeerd is.
Misschien dat ik binnenkort een ga proberen om hem te maken. En als dat lukt, kom je het resultaat hier vanzelf tegen.
Jaren geleden ben ik gestopt met het handmatig langslopen van intressantie sites. Op zoek naar de nieuwste items in blogs van anderen, verspilde ik veel tijd met het openen en sluiten van sites waar niets nieuws op geplaatst was. Wie kent dat niet. Bang om iets te missen liep ik mijn hele lijst met favorieten langs. Maar toen ontdekte ik de Google Reader. Wat een uitkomst, de grootste tijdwinst die ik me maar kon bedenken. Vertel de reader welke sites je graag bezoekt en hij houdt voor je in de gaten waar de nieuwste leukertjes worden gepost.
Sindsdien is het starten van mijn pc een feestje. Want nog voordat ik mijn mailbox open, start ik mijn browser (Google Chrome). Met een kop koffie in de ene hand en de pen van mijn tablet (inderdaad, geen muis) in de andere, loop ik alle nieuwe berichten van de afgelopen nacht langs.
Maar wat ik nu in mijn reader vond …
Ik krijg er gewoon kippenvel van. Zonder dat ik ook maar één vermoeden had, heeft Ikke, van Ikke=Mooi, mij een gigantische pluim gegeven. Terwijl ze juist zelf ontzettend creatief is en de mooiste dingen maakt, zet ze mij in het zonnetje. Ik heb die mooie spulletjes van haar niet verzonnen hoor. Ik heb alleen maar geborduurd wat zij had bedacht en mij vroeg te maken. In het geval van de stoeltjes, heb ik hele mooie teksten op prachtige luxe velours stoffen geborduurd. Vervolgens stoffeerde zij de stoeltjes ermee. Hierdoor ontstonden pronkstukjes voor vele kinderkamertjes. Dus ook heel veel eer voor Ikke zelf!
Superleuk! Dank je wel.
Wat een geweldig idee. Maar het kan wel voordeliger!
Ik kwam dit logeer/speel matras tegen in een Engelse webshop. Een heel simpel idee, maar behoorlijk duur. Want, zoals ze zelf ook zeggen, is het in feite een serie van 5 aan elkaar gezette kussens. Ok, ze leveren er ook een handige opberghoes bij, maar dan blijft de prijs van £90,00 (ongeveer €100,00) in mijn ogen wel erg hoog.
Want met 2 leuke lappen stof en 5 hoofdkussens maak je zo’n handig matrasje in een middagje zelf.
De stof moet de lengte hebben van 5x de hoogte van een hoofdkussen:
5 x 60 cm = 3 meter
Als je (bijvoorbeeld voor het voordeel) maar 1 lap stof wilt gebruiken, waardoor de boven- en onderkant hetzelfde zijn, is de stofbreedte van 1,40 meter meestal genoeg. Een hoofdkussen is namelijk over het algemeen 70 cm breed. Gebruik eventueel een restantje stof om de inslag van de kussenhoes te maken.
Wil je het nog eenvoudiger dan koop je 5 leuke kant en klare kussenslopen en stikt die met de lange kanten aan elkaar.
En de extra hoofdkussens heb je vast wel ergens in huis liggen. Dus is er een slaapfeestje op komst, of voor een middagje spelen op het gras, dan hoeven de kussens alleen maar in de hoezen te worden geschoven. En je bent al klaar!
Zo zie je maar dat leuke dingen niet altijd veel hoeven te kosten.
Hou je van borduren, maar geef je de voorkeur aan lekkere grote steken, of wel “grote stappen snel thuis’, dan is dit misschien een leuk idee voor jou. Pimp je tuinstoelen!
Zelf haal ik mijn inspiratie uit de meest uiteenlopende dingen. Maar ik heb nog nooit aan borduren gedacht als ik naar een bankje in het park keek. Ok, het is wel zo dat niet ieder bankje hier geschikt voor is, maar ook toen ik jaren geleden nog tuinstoeltjes had die identiek waren aan dit gaaswerk, is het niet in mij op gekomen om er een wollen draad doorheen te halen.
Het idee is wel heel leuk, en je hebt in ieder geval iets aparts. Misschien is het grijze gaaswerk waar nu tuinstoelen van gemaakt worden ook wel geschikt voor een zomers borduurpatroon. Bekijk het hele filmpje op youtube en ga zelf ook eens oefenen zou ik zeggen. En misschien heb je volgend jaar een kussentjes meer nodig in de tuinstoelen.
