Ja, het zit erop. Alle sinterklaas drukte is voorbij. Mijn taak als hulp Piet kan ik weer voor een jaartje naast me neerleggen. Sinterklaas was erg blij dat alle kadootjes op tijd klaar waren. En ook al die kinderen die een haas, etui, speelgoedzak of iets anders met een Janneman-labeltje eraan hebben gekregen zijn weer helemaal tevreden. Maar ik denk dat ik het hardst juich.
Als de bestellingen ergens in oktober beginnen binnen te komen, heb ik het idee dat ik zeeën van tijd heb om te zorgen dat alles op tijd klaar is. Meestal begin ik dan al met het knippen van de hazen. Ik weet inmiddels hoeveel het er ongeveer zullen zijn, dus dat is een mooi klusje om als eerste te doen.
Dit jaar kwamen daar nog 60 etuitjes bij. Dus ik ben op zoek gegaan naar een model dat redelijk snel in elkaar te zetten was. En ook die konden dus al geknipt worden.
Omdat ik de definitieve lijst met namen nog niet had ben ik alvast begonnen met het dichtstikken van de hazenlijfjes en een deel van de kopjes. Tegen de tijd dat de oortjes van een naam zijn voorzien, zijn ze dan sneller klaar.
En dan komt het moment van het eindeloos borduren. Dagen achter elkaar. Alle speelgoedzakken, alle oortjes van de hazen en al die 60 etuitjes worden van een naam voorzien. En ondertussen gaat de tijd nu ineens sneller. Want als het eenmaal november is wordt het steeds krapper. Dus alle borduurmachines worden ingezet om het tempo zo hoog mogelijk te houden.
Vervolgens installeer ik me dan achter mijn naaimachine en begint de stik-marathon. De etuitjes en de zakken worden in elkaar gezet, gevolgd door het vastnaaien van de kopjes aan de hazenlijfjes en het borduren van de gezichtjes.
Een diepe zucht. Het is weer gelukt! Alle kadootjes zijn op tijd klaar.
Op naar de kerstbestellingen!
